علائم خود ایمنی: رایج ترین علائم خود ایمنی چیست؟
علائم خود ایمنی که رایج تر هستند کدامند؟
با توجه به اینکه خانمها مراقب خود و اعضای خانواده هستند و در عین حال تلاش میکنند تا زندگی اجتماعی و حرفهای خود را مدیریت کنند، احساس خستگی و درد در آنها رایج است. اما آیا این علائم ناشی از یک زندگی پر استرس هستند، یا میتوانند به یک بیماری زمینهای مانند بیماری خودایمنی مرتبط باشند؟
دکتر آنا-ماریا اوربای، پزشک و عضو مرکز آرتریت جان هاپکینز است. روماتولوژیستها در تشخیص و درمان بیماریهای اسکلتی-عضلانی و شرایط خودایمنی (بیماری روماتیسمی) تخصص دارند. د راین طلب، دکتر اوربای درباره چگونگی شناسایی علائم خود ایمنی و مشخصات رایج بیماریهای خودایمنی و زمان مناسب برای مراجعه به پزشک صحبت میکند که آن را به شما خوانندگان محترم سلامتکده ارائه می دهیم.
بیماریهای خودایمنی بیماری خودایمنی زمانی رخ میدهد که سیستم دفاعی طبیعی بدن قادر به تشخیص تفاوت بین سلولهای بدن فرد و سلولهای بیگانه نیست، که منجر به حمله اشتباهی بدن به سلولهای سالم میشود. بیش از ۸۰ نوع بیماری خودایمنی وجود دارد که اجزای مختلف بدن را تحت تأثیر قرار میدهند.
بیماریهای خودایمنی رایج در زنان:
- آرتریت روماتوئید: نوعی آرتریت که مفاصل را هدف قرار میدهد
- پسوریازیس: بیماریای که با پچهای ضخیم و پوستهپوسته مشخص میشود
- آرتریت پسوریاتیک، نوعی آرتریت که برخی از افراد مبتلا به پسوریازیس را تحت تأثیر قرار میدهد
- لوپوس: بیماریای که مناطقی از بدن از جمله مفاصل، پوست و اندامها را آسیب میزند
- بیماریهای تیروئید: از جمله بیماری گریوز، که در آن بدن مقدار زیادی هورمون تیروئید تولید میکند (پرکاری تیروئید) و تیروئیدیت هاشیموتو، که در آن بدن به اندازه کافی هورمون تولید نمیکند (کم کاری تیروئید)
- دیابت نوع ۱: بیماریای که در آن سیستم ایمنی سلولهای تولیدکننده انسولین در پانکراس را تخریب میکند.
علائم بیماری خودایمنی ممکن است در برخی افراد شدید و در دیگران خفیف باشد. اوربای میگوید: «میزان شدت بیماری خودایمنی متفاوت است. علائمی که فرد تجربه میکند، اغلب به عوامل متعددی از جمله ژنتیک، محیط و سلامت فردی بستگی دارد.»
مهم ترین علائم خود ایمنی با وجود تنوع در انواع بیماریهای خودایمنی، بسیاری از آنها علائم مشابهی دارند. علائم رایج بیماری خودایمنی شامل موارد زیر است:
- خستگی
- درد و تورم مفاصل
- مشکلات پوستی
- درد شکم
- مشکلات گوارشی
- تب مکرر
- تورم غدد
بسیاری از زنان میگویند تشخیص این بیماریها دشوار است، نکتهای که اوربای نیز با آن موافق است. او میگوید: «این موضوع سیاه و سفید نیست. معمولاً هیچ آزمایش واحدی برای تشخیص بیماری خودایمنی وجود ندارد. باید علائم خاصی را داشته باشید که با نشانگرهای خاص خونی ترکیب شوند و در برخی موارد، حتی نیاز به نمونهبرداری از بافت باشد. فقط یک عامل نیست.»
تشخیص همچنین میتواند دشوار باشد زیرا این علائم میتوانند از شرایط رایج دیگری نیز ناشی شوند. اوربای میگوید زنان باید هنگام مشاهده علائم جدید به دنبال درمان باشند.
او میافزاید: «اگر سالم بودهاید و ناگهان احساس خستگی یا سفتی مفاصل میکنید، آن را دستکم نگیرید. گفتن این موضوع به پزشکتان به او کمک میکند تا به دقت بیشتری به علائم شما نگاه کند و آزمایشهایی انجام دهد تا بیماری خودایمنی را شناسایی کند یا از آن صرفنظر کند.
بیماری خودایمنی
عوامل خطر بیماری خودایمنی
محققان هنوز نمیدانند که چه عاملی باعث بیماری خودایمنی میشود، اما چندین نظریه وجود دارد که به سیستم ایمنی بیشفعالی اشاره میکنند که پس از یک عفونت یا آسیب به بدن حمله میکند.
ما میدانیم که برخی عوامل خطر شانس ابتلا به اختلالات خودایمنی را افزایش میدهند، از جمله:
ژنتیک: برخی اختلالات مانند لوپوس و ام اس (اسکلروز متعدد) معمولاً در خانوادهها دیده میشود. اوربای میگوید: «داشتن یک خویشاوند با بیماری خودایمنی خطر شما را افزایش میدهد، اما این به معنای توسعه قطعی بیماری نیست.»
وزن: اضافه وزن یا چاقی خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید یا آرتریت پسوریاتیک را افزایش میدهد. این ممکن است به این دلیل باشد که وزن بیشتر فشار بیشتری را بر مفاصل وارد میکند یا به این دلیل که بافت چربی موادی تولید میکند که التهاب را تشویق میکند.
سیگار: تحقیقات سیگار کشیدن را با تعدادی از بیماریهای خودایمنی از جمله لوپوس، آرتریت روماتوئید، پرکاری تیروئید و ام اس مرتبط دانستهاند.
داروهای خاص: اوربای میگوید: «بعضی از داروهای فشار خون یا آنتیبیوتیکها میتوانند لوپوس ناشی از دارو را که اغلب نوع خفیفتری از لوپوس است، فعال کنند.
مرکز میوزیت همچنین کشف کرده است که داروهای خاصی که برای کاهش کلسترول استفاده میشوند، مانند استاتینها، میتوانند میوپاتی ناشی از استاتین را فعال کنند.»
میوپاتی یک بیماری خودایمنی نادر است که باعث ضعف عضلانی میشود. با این حال، قبل از شروع یا قطع هر دارویی، حتماً با پزشک خود مشورت کنید
این محتوا توسط دکتر خدیجه دلربا، متخصص داروسازی بالینی بررسی و تأیید شده است.
📌 شماره نظام پزشکی: د-۱۹۹۹۸
📝 تاریخ انتشار: ۱۴۰۳/۰۲/۰۶
📌 این مطلب آخرین بار در تاریخ یکشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۳ ویرایش و بازبینی شده است.
