آلو و خواص آن با دیدگاه دکتر مریم تقوی متخصص طب ایرانی

آلو و خواص آن

به گزارش روابط عمومی دانشکده طب ایرانی دانشگاه علوم پزشکی ایران، دکتر مریم تقوی شیرازی، عضو هیئت علمی و متخصص طب ایرانی، در مورد آلو و خواص آن اظهار داشت:

آلو یک میوه تابستانی است که در رنگ‌ها و انواع گوناگونی یافت می‌شود. برخی از آنها سبز، زرد، سیاه و یا قرمز هستند. این میوه در اندازه‌های کوچک و بزرگ و با طعم‌های ترش، شیرین و یا ملس عرضه می‌شود.

در منابع طب ایرانی که به آلو با نام اجاص اشاره شده، طبع آن بسته به میزان ترشی متفاوت است. آلوی رسیده و شیرین دارای طبع سرد و تر ملایمی است، اما هرچه ترش‌تر باشد، سردی آن افزایش می‌یابد.

آلو به دلیل خواص ملین بودنش شناخته می‌شود. نوع تازه و آبدار آن اثر لینتی بیشتری دارد و باعث کاهش حرارت بدن، تسکین تب و تشنگی، گرمازدگی و التهابات پوستی می‌شود، به ویژه اگر قبل از غذا مصرف شود.

هرچه آلو شیرین‌تر باشد، ملین بهتری محسوب می‌شود و هرچه ترش‌تر باشد، در کنترل التهاب و گرمی مؤثرتر است.

برای افرادی که معده و سیستم گوارشی سرد دارند، مثل کسانی که ترش می‌کنند، هضم غذا برایشان مشکل است و یا نفخ دارند، بهتر است آلو را با آب و عسل یا گلقند مصرف کنند.

آلو اگر با شکر به صورت شربت پخته شود، به یک ملین بی‌ضرر تبدیل می‌شود که حتی اگر سرفه داشته باشید، ترشی آن مشکلی ایجاد نمی‌کند و سینه را نیز نرم می‌کند.

این میوه خوشمزه و کم‌کالری حاوی ویتامین‌ها و مواد معدنی متنوع، فیبر و آنتی‌اکسیدان‌ها است. اگر آلو خشک شود، میزان کالری و فیبر آن افزایش می‌یابد. فیبر موجود در آلو علاوه بر تسهیل حرکت روده‌ها، به تنظیم قند و چربی خون نیز کمک می‌کند. همچنین مصرف آلو می‌تواند به پیشگیری از پوکی استخوان کمک کند. اضافه کردن این میوه پرخاصیت به انواع غذاها مانند خورش، آش و سالاد، طعم دلپذیری به آنها می‌بخشد. تهیه لواشک‌ها و پاستیل‌های خانگی با آلو می‌تواند جایگزین مناسبی برای تنقلات صنعتی و کم‌خاصیت کودکان باشد.

مطالعه کنید: غذاهای فیبردار

آلو و خواص آن

آلوفسنجان؛ غذایی سنتی و متفاوت

فسنجان که یک خورش سنتی ایرانی است، معمولاً از گوشت پرندگان مانند مرغ، اردک یا مرغابی یا از گوشت گوسفند با رب انار و گردو تهیه می‌شود. این خورش که به ویژه در گیلان با مرغابی یا خودکا به خوبی تهیه می‌شود، می‌تواند به روش‌های مختلفی طبخ شود.

برای تهیه این خورش، ابتدا کمی پیاز را در روغن تفت دهید تا طلایی شود. سپس گردوی آسیاب شده را به آن اضافه کنید و تفت دهید. برای سبک‌تر شدن خورش، میزان گردوها را کاهش دهید و به جای آن از آلو بخارای پخته و صاف شده، لواشک آلو حل شده در آب جوش یا رب آلوچه استفاده کنید. کمی شکر، زعفران و مقدار کمی نمک اضافه کنید و بگذارید تا کمی قوام بیاید. میزان شیرینی و ترشی خورش بستگی به سلیقه آشپز دارد. تکه‌های مرغ را به خورش اضافه کنید و بگذارید تا با شعله کم بپزد و جا بیفتد.

اگر با خوردن غذاهای گرم دچار حرارت زیاد، جوش یا خارش می‌شوید، به جای گردو از بادام پوست کنده استفاده کنید و آلوفسنجان بادمی تهیه کنید.

با افزودن کمی رب انار یا ناردانه به آلوفسنجان، کبد نیز از خواص این غذا بیشتر بهره‌مند خواهد شد.

منابع:

• مستطاب آشپزی از سیر تا پیاز، تألیف نجف دریابندری، نشر کارنامه ۱۳۸۴
• لغت‌نامه دهخدا
• مخزن‌الادویه، عقیلی خراسانی، قرن ۱۲ه.ق